Arrest 1: kennelijk onredelijk ontslag en misbruik van ontslagrecht
Cass. 12 oktober 2026, S.20.0061.F
Feiten
Een werknemer kreeg verschillende tuchtsancties wegens tekortkomingen op het werk. Hij beloofde beterschap en maakte gedurende de daaropvolgende 3 maanden geen nieuwe fouten. Toch besliste de werkgever hem alsnog te ontslaan op basis van feiten uit het verleden.
Het arbeidshof van Luik kende de werknemer een vergoeding toe van 15 weken loon wegens kennelijk onredelijk ontslag en daarnaast € 5.000 wegens misbruik van ontslagrecht.
Beslissing Hof van Cassatie
Het Hof van Cassatie vernietigde de bijkomende vergoeding wegens misbruik van ontslagrecht.
Wanneer beide vergoedingen gebaseerd zijn op dezelfde feiten en beoordelingen en dezelfde schade herstellen, kunnen ze niet worden gecumuleerd. Een bijkomende vergoeding wegens misbruik van ontslagrecht blijft echter wel mogelijk wanneer de werknemer een afzonderlijke fout en schade kan aantonen.
Het Hof bevestigt bovendien dat bij de beoordeling van een kennelijk onredelijk ontslag rekening kan worden gehouden met de opeenvolging van de feiten. Een werkgever die een werknemer eerst sanctioneert, hem vervolgens maandenlang laat verder werken zonder nieuwe incidenten en hem uiteindelijk toch ontslaat op basis van dezelfde oude feiten, loopt dus het risico dat het ontslag als kennelijk onredelijk wordt beschouwd.
Arrest 2: discriminatie en kennelijk onredelijk ontslag
Cass. 12 oktober 2026, S.23.0034.F
Feiten
Een barman werd ontslagen tijdens zijn arbeidsongeschiktheid. Het arbeidshof van Brussel oordeelde dat het ontslag gebaseerd was op zijn gezondheidstoestand en dus discriminerend was.
De werknemer kreeg hiervoor een discriminatievergoeding van 6 maanden loon. Daarnaast kende het arbeidshof hem een vergoeding van 17 weken loon toe wegens kennelijk onredelijk ontslag, aangezien een normale en redelijke werkgever niet tot een discriminerend ontslag zou overgaan.
Beslissing Hof van Cassatie
Het Hof van Cassatie vernietigde de beslissing om beide vergoedingen toe te kennen.
Cao nr. 109 bepaalt immers uitdrukkelijk dat een vergoeding wegens kennelijk onredelijk ontslag niet kan worden gecumuleerd met andere vergoedingen naar aanleiding van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst, behoudens enkele uitzonderingen, zoals de opzeggingsvergoeding.
Arrest 3: beschermingsvergoeding personeelsafgevaardigde en syndicale discriminatie
Cass. 12 oktober 2026, S.25.0025.F
Feiten
Een personeelsafgevaardigde werd in het kader van een herstructurering ontslagen zonder naleving van een bijzondere ontslagprocedure.
Het arbeidshof van Bergen kende de werknemer zowel de bijzondere beschermingsvergoeding als personeelsafgevaardigde als een bijkomende discriminatievergoeding van 6 maanden loon wegens zijn syndicale overtuiging toe.
Beslissing Hof van Cassatie
Ook deze beslissing werd vernietigd.
Volgens het Hof vormt de bijzondere ontslagbescherming van personeelsafgevaardigden een specifieke uitwerking van de bescherming tegen discriminatie op grond van syndicale overtuiging.
De bijzondere beschermingsvergoeding dekt in principe alle materiële en morele schade die voortvloeit uit het ontslag. Bijgevolg vergoedt ze in de regel dezelfde schade als de discriminatievergoeding.
Beide vergoedingen kunnen daarom in principe niet worden gecumuleerd.